Wat moeten we met Facebook?

Al een hele tijd (lees: jaren) komt eraf en toe een vraag bij me op. Wat moet ik met Facebook? Zal ik mijn account maar deleten? Wel zo lekker rustig. En toch, hoe vaak ik mezelf die vraag al heb gesteld in het verleden, ik heb nog steeds Facebook en ik gebruik het ook dagelijks.

facebook logo

Afleiding

Facebook is voor mij en voor vele andere mensen een grote bron van afleiding. Dat is aan de ene kant fijn, want even lekker scrollen door de foto’s van je vrienden en meepraten in een groep over scrappen of vegan eten kan ontspannend zijn. Maar wat als de afleiding te groot wordt? Als je keer op keer die telefoon of tablet pakt om te kijken of je niet iets hebt gemist? Of misschien niet eens om een reden maar gewoon, uit gewoonte?

Mooier dan in het echt

Iedereen weet inmiddels wel dat wat je op Facebook ziet niet echt is. Of in elk geval, niet alles. De foto’s van de vakantie van mijn vriendin zijn natuurlijk echt. Wat je ziet zijn foto’s van leuke kinderen in een zwembad of op een skipiste. Wat je niet ziet, zijn foto’s van kinderen die rond etenstijd zo zijn uitgeput dat de ene driftbui de andere opvolgt. Ik vind dat logisch hoor, ik zou het zelf ook doen. En dat heeft niet eens iets met het nu waarin we leven te maken. Vroeger maakte je ook alleen maar foto’s van de leuke momenten. Plakboeken vol heb ik van mezelf als kind op verjaardagen en tijdens vakanties. Ik heb 1 foto waarvan ik weet dat ik niet wilde dat die werd gemaakt, omdat ik me toen echt heel vervelend voelde. Die foto, hoe mooi het plaatje ook is, heb ik nooit leuk gevonden.

Ook heel handig

Toch is Facebook ook heel handig. Je kan vrij makkelijk volgen hoe het met die oom gaat die naar de andere kant van de wereld is verhuisd bijvoorbeeld. Ook kan je al je weggeminimaliseerde spullen je huis uit krijgen via de verkoop- of weggeefgroepen in je buurt. Daarnaast hou ik van winacties, maar moet ik uitkijken dat ik er met niet teveel meedoe. Ik hoef niet mee te doen met acties waarbij je dingen kan winnen die ik niet nodig heb. Ik doe regelmatig mee aan online workshops, waar een Facebookgroup bij hoort. Het is leuk en stimulerend om te zien hoe anderen de opdrachten uitvoeren. Meestal gaat het om iets creatiefs en ik krijg energie van de projecten van anderen. En ik vind de vakantiefoto’s van mijn vriendinnen echt wel heel leuk om te zien.

Facebook is zo’n ruis

Iemand zei laatst tegen me dat ze geen Facebook had omdat dat zo’n ruis is. Dat kan ik me voorstellen. Naast alles wat je graag wil zien, zie je ook een heleboel oninteressante dingen. Niet alleen reclameboodschappen, maar ook filmpjes waar je echt niks aan hebt en discussies waar je zomaar depressief van zou kunnen worden. Ik snap heel goed waarom zij Facebook ruis vindt. Ik vind dat ook. Maar waarom is stoppen dan zo moeilijk?

Niet alleen FOMO

Het is voor mij niet zo dat ik nou ontzettend bang ben om iets te missen. Ik heb geen snapchat, geen instagram en geen weet-ik-wat-nog-meer gevolgd en bijgehouden moet worden. Ik mis toch wel wat. Veel zelfs en dat vind ik prima.

In eerste instantie wilde ik Facebook houden voor de groepen die horen bij de betaalde workshops die ik deed. Ik heb toch betaald voor die workshops? Dan ga ik mijn Facebook account toch niet opzeggen, dan kom ik nooit meer in die groep!

Nu zijn de meeste van die groepen niet meer zo actief. De workshops zijn afgelopen en er wordt daarom niet of nauwelijks meer wat geplaatst. Ik kan inmiddels zonder. Toch heb ik nog steeds Facebook. Er zit ergens een stemmetje wat zegt ‘doe het nou niet, het gaat je lezers kosten’. Lezers van mijn blog dus. Van het stuk dat ik nu schrijf. De meeste lezers heb ik inderdaad omdat ik mijn posts ook op Facebook deel. En als ik geen Facebook meer heb dan kan dat niet meer en dan ben ik dus in een klap een heleboel lezers kwijt.

Wat te doen?

Dat vraag ik me nu dus al een tijdje af. Wat te doen? Facebook houden en alleen gebruiken voor de blog? Daar heb ik over nagedacht, maar dat gaat me niet lukken. Daar is de afleiding te groot voor. Ik zal dan blijven kijken, lezen en meepraten terwijl ik liever iets anders zou doen. Bij Twitter lukt me dat wel. Ik heb niks met Twitter dus ik hoef er niet te kijken, maar ik deel er wel mijn schrijfsels.

Liever iets anders

Dat is natuurlijk waar het om draait he. Ik doe liever iets anders dan dat ik voor de zoveelste keer door mijn tijdlijn zit te scrollen. En toch betrap ik mezelf er elke keer weer op dat ik de Facebook app open in plaats van verder lees in dat ene mooie boek. En dat is waarom ik mijn account zou willen opheffen. Omdat ik dan een trekkerige afleiding minder heb, zodat ik meer kan doen wat ik het liefst zou willen.

Nu nog niet, maar wellicht binnenkort

Ik ga nu nog niet van Facebook af, maar ik weet dat het er wel aan zit te komen. Net als hier weet ik dat het beter voor me is, ik durf alleen nog niet. Want, wat als…. Mocht je me kwijt zijn en mijn blogposts missen, of ben ik nog niet weg en wil je het zekere voor het onzekere nemen, kan je me altijd via mijn site volgen. Vul je e-mailadres in in het vakje en klik op follow. Er gebeurt niks engs of vervelends, geen spam, geen reclame geen andere rare dingen. Alleen drie keer per week een berichtje in je inbox dat er een nieuw artikel voor je klaarstaat. Dat kan je dan lezen, of niet. Die keuze is aan jou. En als je niet meer wilt, dan meld je je weer af. Net zo makkelijk en even goede vrienden.

facebook-like-logo-vector-400x400

 

Heb jij Facebook? En denk je er ook weleens over om er gewoon mee te kappen?

 

1 thought on “Wat moeten we met Facebook?

  1. Hi! I understand the back and forth of Facebook! It can be a real distraction, and I’ve put lots of blocks and boundaries on mine so that I can just enjoy keeping in contact with others and also sharing my blog posts and scripture for others. It’s important to have the tool, but only if you use it in the way you intend to. You do what you need to!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *