Heb jij al een dankbaarheid dagboek?

Elke morgen doe ik het. Nou ja, nu even niet omdat ik nog steeds pijnlijke handen heb, maar normaal gesproken elke ochtend. Als ik het een paar dagen niet doe, dan merk ik het direct aan mijn humeur.

Dankbaar zijn is de nieuwe mode

Het lijkt soms wel de nieuwe mode, dankbaar zijn. Internetgoeroes roepen massaal dat wanneer je dankbaar bent, de hele wereld aan je voeten ligt. Ik denk dat dat behoorlijk overdreven is, maar dat er wel een kern van waarheid in zit. Wanneer ik elke dag even stilsta bij waar ik blij van word, mijn zegeningen tel dus, dan voel ik me beter. Ik ben dan vrolijker, minder snel uit het veld te slaan en ook meer mezelf, omdat ik minder behoefte heb om me aan te passen aan mijn omgeving. Allemaal voordelen dus, maar de wereld aan mijn voeten? Dat niet.

Waar komt dat idee dan vandaan?

Wat ik wel merk is dat alles net een beetje lekkerder, makkelijker gaat als ik trouw in mijn dagboek schrijf. Het loopt dan allemaal wat meer op rolletjes, zeg maar. Nu ik niet zo lekker schrijven kan door de artrose sla ik het over. Na een paar dagen merkte ik al dat ik me sneller ging ergeren, minder kon hebben en vermoeider was dan normaal. Vandaag kan ik alweer redelijk typen, dus ik ga morgen het schrijven maar weer eens proberen.

dankbaarheidsdagboek

Schrijven met een pen op papier versus typen of bedenken

Wat ik ook heb gemerkt is dat het dankbare gevoel wat je van het bijhouden van zo’n dagboek krijgt veel sterker is wanneer je ouderwets pen en papier gebruikt. Dat komt denk ik, omdat er dan meer focus is. Je bent er toch meer geconcentreerd mee bezig. Als ik, zoals de laatste dagen, alleen maar bedenk waar ik dankbaar voor ben, heeft het voor mij weinig zin. Dat heeft deels met mijn ADHD te maken. ‘Ik ben dankbaar voor, oh ik moet zo niet vergeten naar de supermarkt te gaan, want het brood is bijna op.’ Zo werkt dat bedenken bij mij, en waarschijnlijk bij jou ook maar dan minder heftig. Daarnaast is het zo dat je wat je schrijft beter onthoudt dan wat je typt. En als er vaker of meer dankbaarheid in je gedachten zit, zie je er door de dag heen vanzelf meer van.

Wat je aandacht geeft groeit

Clichés zijn niet voor niets clichés. Dit is er zo een die op de hele dankbaarheid van toepassing is. Je dag, week, wereld zelfs gaat er mooier uit zien als je ervoor kiest om je te concentreren op alles wat mooi is. Als ik ‘s morgens opschrijf dat ik dankbaar ben dat de zomertijd is ingegaan, omdat dat betekent dat de lente in aantocht is kan het zomaar zijn dat ik de bloeiende narcissen opmerk als ik onderweg naar de supermarkt ga om dat brood te kopen. Als ik niet aan de lente had gedacht in de ochtend, was ik diezelfde narcissen misschien straal voorbij gelopen in gedachten.

Wat ik doe

Elke ochtend schrijf ik 10 dingen op waar ik dankbaar voor ben. Dat gaat om de meest uiteenlopende dingen. Van mijn zoon die de zware pannen voor me heeft afgewassen de vorige avond tot de fluitende vogels die ik hoor bij het ontwaken. Van een vriendelijke opmerking van iemand tot het brood wat in de aanbieding was. Ook schrijf ik altijd de reden van dankbaarheid. Ik ben dankbaar dat mijn zoon de zware pannen afgewassen heeft, omdat ik dat met mijn zere handen niet zelf kan. Iedere morgen probeer ik dingen te bedenken die ik niet eerder heb opgeschreven. Verse dankbaarheid dus. In het begin is dat best moeilijk, maar als vanzelf ga je meer dingen zien waarvoor je dankbaar bent. Dan wordt het ineens een stuk makkelijker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *